Home | Nieuwsarchief | Kalender | Desktopversie
Retro 1987: Geen show maar realiteit bij Zandvoorts Racefestival
23 maart 2020 Pagina 1 van 1
supertoerwagens.[1]

We gaan meer dan 30 jaar terug in de tijd naar het Zandvoorts Racefestival waar de camera's van de TROS de deelnemers enigszins van slag brachten. Wanneer het almachtige oog van de vaderlandse televisie op hen gericht is blijken heel wat coureurs tot grote concessies bereid. Zo ook de dames en heren die op een normale racedag op Zandvoort hun beste beentje al voorzetten om het publiek op wat spektakel te trakteren, maar voor de TROS er best een schepje bovenop wilden doen. Vooral bij de toerwagens begon het tijdens het racefestival al aardig te lijken op de getructe Amerikaanse wrestling shows. Maar voor showmaster is kennelijk niet iedereen in de wieg gelegd. Dat bleek al snel toen het echt menens werd.

Tekst: Gerrie Hoekstra, Hubert Winckers en Matthé IJzerman
Foto's: Gerrie Hoekstra

Supertoerwagens
Arthur van Dedem was witheet en met recht. De hele training had hij gedomineerd en niets leek een overtuigende overwinning in de weg te kunnen staan. Maar voorafgaande aan de wedstrijd hadden de kopstukken van het groep A-veld de koppen bij elkaar gestoken. De televisie zou opnamen maken en het werd tijd de gebruikelijke eentonige opvoering eens drastisch opnieuw te regisseren. Men zou bij elkaar blijven en elkaar afwisselend de kop gunnen. Althans gedurende de eerste acht ronden.
 
hin-holden\

En zo geschiedde. Piet Dam, Hans van der Beek, Evert Bolderheij, Jeroen Hin, Michael Bleekemolen en Arthur van Dedem maakten er een geweldige show van. Maar al na zes ronden werd het tempo drastisch opgeschroefd en na acht ronden was de strijd inderdaad in alle hevigheid losgebarsten. Na nog eens twee ronden was het hek echt van de dam.

bolderheij-vandedum.[2]

Van Dedem was ontsnapt en alleen Bolderheij kon hem met de ongelooflijk snelle Sierra Cosworth enigszins bijhouden. Maar het gat werd zienderogen groter, een reden voor de Ford-rijder om drastische maatregelen te nemen. Veel te laat voor de Tarzanbocht remmend, alsof hij daarmee een gat van 50 meter kon dichten, liep hij vol op de achterkant van de BMW. Met twee rondtollende wagens tot gevolg en twee lachende derden, genaamd Hin en Bleekemolen. Dat Renault-rijder Bleekemolen zijn voordelige positie niet kon uitbuiten had hij aan Hin te danken. Die liet in het Scheivlak de neus van de Holden even in aanraking komen met de achterzijde van de Alpine en dat was voldoende om Bleekemolen de gecrashte Alfa van Rom van Vlimmeren op een haar na te laten missen. Voor Hin was het ontstane gat groot genoeg om de buit binnen te halen. Bolderheij en Van Dedem liepen in die volgorde binnen met een bijna geëxplodeerde BMW-rijder. "Het is hier geen Toyota-race", brieste hij even later.

 
podium supertoerwagens
 


gerrit op kop
Dankzij een bliksemstart van Gerrit van Kouwen zagen we even een keer geen Cosworth aan kop.

Standaard toerwagens
Voor de sportcommissarissen was de race voor de standaard toerwagens ongetwijfeld de hardste dobber van de dag. Wat een chaotische toestanden. Het begon er al mee dat het tijdschema volledig uit de hand dreigde te lopen. Slechts tien ronden zou de race duren en ook door deze kemphanen waren er voor de televisie uitzending afspraken gemaakt. Vijf ronden lang zou het veld bij elkaar blijven, dan pas zou de race werkelijk beginnen. Een afspraak waarin de Deense gasten met hun Toyota's Corolla niet waren betrokken. Met als gevolg dat zij er meteen hard tegenaan gingen en het een ronde duurde voordat Paul Vajvad zijn wagen op z'n dak had gelegd. Zo groot was de chaos dat de race tijdelijk moest worden onderbroken. "Code rood", zoals dat in vaktermen heet en braaf zwaaiden de andere baanposten met de zwarte vlag.
 

henny hemmes.[1]

Henny Hemmes was kennelijk het beste van de regels op de hoogte en zij ging dan ook prompt in Bos-Uit van het gas. De Sierra's vlogen haar bijkans om de oren, maar dat bracht haar niet van haar stuk en keurig stopte zij onderaan de wedstrijdtoren pal naast de rode vlag. Als enige zo ongeveer... De rest van het veld, onder leiding van Arie Ruitenbeek vervolgde heel langzaam de tocht. Het inhalen op volle snelheid onder code rood zou Ruitenbeek en ook Jeroen Hin duur komen te staan, want na afloop van de wedstrijd werden zij beiden gediskwalificeerd. Maar daarbij deed zich iets eigenaardigs voor.

Het vergrijp had namelijk plaatsgevonden gedurende de eerste twee ronden. Bij de herstart mochten beide rijders weer starten voor een race over zeven ronden. Verbazing alom toen bleek dat de totale race echter maar over zeven ronden werd gerekend, oftewel, de eerste twee ronden werden niet meegerekend. Ruitenbeek en Hin werden dus achteraf gediskwalificeerd voor een overtreding in een race die niet meetelde en dus ook niet bestaan heeft. Een veel duidelijker oplossing zou voor beiden het uitsluiten bij de herstart zijn geweest.

Henny Hemmes, die zelf zou worden gediskwalificeerd omdat zij een luchtslangetje ter koeling van haar verhitte gezicht had gemonteerd, stopte zoals gezegd netjes bij de rode vlag, maar op drie collega's na is het hele veld haar voorbij gereden en zou dus voor diskwalificatie in aanmerking komen. Theo Koks werd in alle consternatie uiteindelijk tot winnaar verklaard, gevolgd door Gerrit van Kouwen, die evenals zijn BMW collega's Vörös en Eglem een halve minuut straf had gekregen wegens te vroeg starten.


frahm zand
Een zandhappende Karl Frahm na een actie van Stephane Cohen.

Formule Ford
Het wordt voor de Nederlandse FF 1600-rijders de hoogste tijd om eens een hogere versnelling te kiezen, want de laatste races zijn het de Belgen die de dienst uitmaken. Dit keer was het Karl Frahm die de show stal. De 20-jarige Vlaming was van de achtste startplaats heel sterk op komen zetten en ging halverwege de race met zijn landgenoot Stephane Cohen en Henny Klarenbeek de strijd om de tweede plaats aan. Klarenbeek vormde een niet al te groot obstakel, Cohen des te meer. Frahm werd van de baan gezwiept toen hij zijn landgenoot buitenom in de Tarzanbocht wilde passeren en had handen en voeten nodig om niet in de banden te vliegen. Frahm kwam achter Klarenbeek de baan weer op en wist deze op de eindstreep nog net met 0,002 sekonde te verslaan voor de derde podiumplaats. Tweede eindigde Cohen, die een fantastische start had maar tegen het geweld van Patrick Dewulf met de veel snellere Van Diemen niet opkon.
 

claassen.[2]

Formule Ford 2000/Dunlop 2000
Peter Claessen was de gelukkige winnaar in de FF2000 klasse. Met Pinksteren reed hij nog mee bij de Dunlops 2000, nu verscheen hij éénmalig aan de start met de nieuwe Reynard waarmee Allard Kalff normaliter rijdt. Jaap Bokhoven kwam met een close-ratio bak met lange eerste versnelling heel slecht weg vanaf de poleposition, zag Claessen de kop nemen maar stelde snel orde op zaken. Afgemeten leek hij de race te gaan winnen, tot een losgetrilde bobinekabel hem in de laatste ronde tot capituleren dwong. Daarmee de winst aan Claessen latend, die werd gevolgd door Nico Versteegh en Jaap Abbema. Bij de Dunlops 2000 werd winnaar Peter Gerhards gediskwalificeerd, omdat zijn Crosslé 15 kilo te licht was. Daardoor werd de jonge Maurice Riemersma voor het eerst in zijn korte loopbaan eerste.


sports2000

Sports 2000
Voor de vijfde achtereenvolgende keer ging de winst bij de Sports 2000 naar Charles Zwolsman, die de race van start tot finish leidde. Hans Ernst lag aanvankelijk vierde, maar schoof een plaats op toen Huib Onderstal spinde. Die verloor daarmee een ronde en Ernst passeerde in de negende ronde vervolgens Ger Brands, die uiteindelijk naar de achtste plaats zou terugvallen.


start metro

MG Metro Turbo Challenge
Bij de MG Metro Turbo Challenge waren alle ogen gericht op Fred Krab. Al direct na de start zag hij twee rijders aan zich voorbijtrekken, moest vervolgens in het Scheivlak alles uit de kast halen om de spinnende Loudon te ontwijken en maakte vervolgens in de Panoramabocht soortgelijke toestanden mee. Daarna reed hij een hele sterke race, vond aansluiting bij de ontsnapte Baldwin en had vervolgens de Engelsman helemaal in zijn greep.


metro strijd.[1]
Peter Baldwin (1) leek een gemakkelijke prooi voor Fred Krab te gaan worden, totdat de motor van de Nederlander kuren begon te vertonen.

Een ronde voor de beslissende aanval moest hij echter afhaken met een overslaande motor, maar wist nog wel de tweede plaats te behouden. Jeroen Hin kwam als vijfde over de meet.
 
 
starlet close.[1]

Toyota Starlet Cup
Het was een vreemd gezicht om de Starlet van John Vos aan de staart van het veld te zien bungelen. Vos had geen rekening gehouden met de gewijzigde aanvangstijd en zag zijn wagen met Nick van 't Hoff aan het stuur net van start gaan toen hij op het circuit kwam. Voor in het veld had zich een kopgroep van zes man gevormd nadat Eric Vosveld en David Hart in het Scheivlak hadden moeten afhaken. Jan Scholten verdween ook al snel met motorische pech, waardoor Jip Coronel de eer van het Tasking Team moest hooghouden. Die kreeg tegen het eind van de race hulp van zijn broer Raymond, wiens wagen nog de sporen droeg van het Pinkstergeweld. Raymond had een ronde gewacht en probeerde Jip in een gunstige positie te manouvreren, hield echter de kopgroep dusdanig op dat ook Frans Verschuur aansluiting kon vinden. Jan van Rijn ging als eerste over de finish, gevolgd door Theo van den Berg en Evert Bolderheij. Die twee werden na afloop gediskwalificeerd wegens een gebroken uitlaat, waardoor Jip Coronel naar een tweede plaats opschoof gevolgd door Frans Verschuur.
 
 
ron van eeuwen
Debutant Ron van Eeuwen verschakelde zich in de Tarzanbocht, kreeg daardoor een tik mee en weet meteen hoe het bij de Toyota's in zijn werk gaat.



hill 2

Formule 3
Vijfentwintig jaar nadat Graham Hill met zijn eerste Grand Prix-zege van het jaar op Zandvoort de basis legde voor het Wereldkampioenschap 1962, creërde zijn zoon Damon diens eerste solide fundament voor een succesrijke verdere carrière in de autosport die hem in de komende paar jaar eveneens in de Formule 1 moest doen belanden. Op Zandvoort scoorde de jonge Brit, die evenals zijn vader de helm met de kleuren van de London Rowing Club draagt, namelijk zijn eerste Formule 3-zege. Gezien de intense competitie die het Engelse kampioenschap dit jaar weer kenmerkt, kan men een overwinning daarin zonder overdrijven een prestatie noemen. De Noord-Ier Martin Donnely reed naar een tweede plaats.

herbert
Geen goed weekend voor Johnny Herbert.

De koploper in het kampioenschap Johnny Herbert kwam er in Zandvoort niet aan te pas. De Brit kwam in de race niet verder dan een negende plaats. Zijn altijd zo dominante en van een superieur managementsysteem voorziene Spiess-VW bleek op de Zandvoortse baan totaal van slag.
Voor Peter Kox verliep het weekend ook helaas anders dan dat hij gehoopt had. Na een goede start lag Kox zevende, maar hij kwam al in de derde ronde, bij het ingaan van de Tarzan, in aanraking met Bertram Gachot die een te wijde lijn nam.

kox gachot
Bij deze aanrijding verboog de voorwielophanging van de Nederlander en twee ronden later zou hij met een niet meer zo veilig sturende auto de strijd staken.
 


crash alfa

Squadra Bianca
Of het nou aan het warme weer lag of omdat de spanning met de race stijgt, tijdens het racefestival werd er harder dan ooit om de punten geknokt. Daarbij liep menig Supertje aanzienlijke schade op. De grootste klapper viel al in de derde ronde van de tot tien ingekorte race te noteren. Ton van Schaik kwam zij aan zij met Wout van Reenen door de Gerlach en alles leek goed te gaan, totdat Van Schaik plotseling in de banden klapte. Peter van Veen, wiens eigen wagen zodanig pech had dat hij de gastenauto van Savali mocht rijden, kon de dwars op de baan staande Alfa van Van Schaik niet meer ontwijken en vloog er bovenop. IJverig zwaaiden de baanposten met de gele vlaggen maar een volkomen slapende Jan van Vugt had kennelijk niets gezien want hij reed op volle snelheid achter in de wagen van Van Schaik.

kameragat

Die schrok zodanig van het gebeuren dat hij als een haas uit zijn wagen klom en door het cameragat in de omheining een veilig heenkomen zocht. De race moest vervolgens enige tijd met een pace-car worden onderbroken, wat het veld de gelegenheid gaf om weer aansluiting te vinden bij het ontsnapte duo David Hart en Frank Kerseboom.


duel alfa

Het zou echter niet baten, want nadat het veld weer was losgelaten vlogen beide rijders er weer als een haas vandoor, ongrijpbaar voor de rest van het veld. David Hart zou uiteindelijk met de winst gaan strijken.

egbert top
Egbert Top behaalde zijn vijfde overwinning op rij en mag zich bijna kampioen noemen in de Ascona Cup.

Hét mobiele autosport magazine
© Autosport.nl is gemaakt door Fullservice reclamebureau Fast Company 2020
Bekijk de desktopversie